سریال واکینگ دد

آخرین خبر

تاریخ پخش قسمت بعدی ترس از مردگان متحرک

ثانیه                دقیقه                ساعت                 روز

2018 08 20 5 30 00

نام قسمت بعدی

Close Your Eyes

دوستان یه مساله راجع به داستان و هیجان سریال …

اول اینکه در مقایسه با باقی سریالهای هم سبک نظیر نداره …

سبک و ژانر این سریال دقیقا همون ژانری هست که کسی ازش خیلی توقع داستان قوی رو نداره یعنی پتانسیل زیادی هم در این راستا نداره ، نهایتا نحوه ی روایت خطی داستان مناسب و بجا باشه راضی کننده محسوب میشه ، اما بر خلاف این امر واکینگ دد واقعا یکی از تاثیر گذار ترین داستانی هایی رو روایت میکنه که تا بحال در قالب یک سریال تلوزیونی دیدم ! مثلا جدا شدن شخصیت های گروه اصلی در طی چند اپیزود متوالی و حوادث مختلفی که براشون رخ میده و انتخاب یکی در یجای دیگه رو مسیر گروه دیگه تاثیر میذاره واینکه هیجان سریال کمی افت کرده از نظر من منطقی نیست و حتی از زوایایی نقطه قوت هم محسوب میشه.

اولا درسته وجود واکر ها جنبه تخیلی سریال محسوب میشه اما در حالت کلی سریال هیچ وقت خارج از چارچوب علم هم نرفته و چه بسی دلیلی که در نهایت برای اتفاق افتادن این فاجعه پیدا میشه از نظر علمی مشکلی نداشته باشه !  اینارو گفتم تا بگم واکر ها هم بندگان خدا هنوز جسم انسان رو یدک میکشن با خودشون جسم انسان هم خیلی زود دچار فرسودگی میشه واسه همین الان که چندین سال از شروع ماجرا گذاشته نباید از واکر ها انتظار داشته باشیم اون وحشی بودنی که تو فصل ۱ و ۲ از خودشون نشون میدادن – مثلا دست خالی شکم پیرمرد بنده خدا رو شکاف بدن :| – الان هم دیده بشه – به عبارت دیگه خـــــــســــــتـــن ! :دی –  الان هم سرعتشون پایین اومده هم نیروشون ، ترس شخصیت های بازمانده ها هم ازشون کمتر شده – خیلی کمتر!- که واقعا هم قابل پیشبینی و منطقی هست یجوری با شرایط خو گرفتن بعد این سالها ! اگه این اتفاقات نمیوفتاد اونموقع باید این ایراد وارد میشد که چرا این اتفاقها نیوفتاده به عبارت دیگه گفت و گویی که خیلی تو جریان دیالوگ ها شنیدیم ، ” دشمن اصلی ما الان دیگه انسان ها هستن نه واکر ها بنظر من کارگردان یه ایده ای برای احیای دوباره واکر ها باید داشته باشه … یا فضا و اتمسفر تغییر کنه ، یا نحوه پیشبرد داستان ، یا شایدم بجای دارو جهش ژنتیکی ایجاد بشه ازینم وحشی تر بشن :دی چنین مواردی سریال رو طبیعی حلوه میده که مثلا در  باقی سریالهای هم سبک مثل Z-nation اصلا دیده نمیشه زامبی ها – در سریال به اونها ” زی ” گفته میشه – بیش از حد معمول خستگی ناپذیر هستن خلاقیت بالایی در داستان دیده نمیشه ! شخصیت ها اول اپیزود از هم جدا میشن نهایتا اخر همین اپیزود بهم میرسن داستان بی هدف پیش میره و در اینده نزدیک کاملا تم اولیه خودش رو گم میکنه اما در مقابلش واکینگ دد رو نگاه کنید اگه حتی فقط نحوه رفتار شخصیت های اصلی رو نگاه کنین ، خصوصا اونایی که از ابتدا حضور داشتن مثل ریک ، کارل ، گلن یا دریل ، کاملا تاثیرپذیری که تو این چندسال از محیط بهشون منتقل شده رو میشه احساس کرد من که خودم واقعا از پیشرفت داستان سریال از ابتدا تا اینجا بشدت راضیم خصوصا الان که – اسپویل نباشه!- همه چی ارومه (!) احتمالا سلسله مراتب شوک انگیزی در صدد وقوع باشن و نکته دیگه اصلا از نظر داستانی این سریال رو نباید با GoT مقایسه کرد ! GoT برگرفته از یک رمان قوی و معروف هست و معلومه که داستان غنی و پر حاشیه تری داره ! سبک و سیاقش هم همچین فضایی رو دو چندان برای کارگردان ایجاد میکنه تا واکینگ دد ولی خب میشه به این امید داشت واکینگ دد حداقل تو ” یکــــــــ ســـــــری ” مسایل که مثلا تو همین GoT واقعا درشون زیاده روی شده ، اصلا زیاده روی نکرده در نهایت خواستم بگم ، هیجان بجاش اما بشرطی اینکه تکراری و خسته کننده نشه و همیشه یه افت و خیز هایی در روند داستان وجود داشته باشه

درباره ی نویسنده : محمد تقی زاده

نویسنده سایت بزرگ پردیس گیم و یکی از طرفداران سرسخت سریال واکنیگ دد

  • درج دیدگاه
  • دیدگاه

[popuppress id="19960"]